zamknij to okno
Portale internetowe Wydawcnictwa Trendy sp. z o.o. korzystają z ciasteczek COOKIES w celu poprawnego działania statystyk GOOGLE oraz BIZON MEDIA dostarczających reklamy. Jeśli nie zgadzają się Państwo na zostawianie ciasteczek przez GOOGLE ANALYTICS prosimy o wyłączenie obsługi ciasteczek w konfiguracji Państwa przeglądarki stron internetowych i dalszą wizytę na stronie.

MENU   START WYDAWCA REDAKCJA ARCHIWUM  
Szukaj

WYSZUKIWARKA



BAZY PRAWA
PRAWO KRAJOWE
PRAWO UE

Nie stanowi kosztu dokształcanie osoby, która nie ma umowy o pracę

Decyzja Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu - Ośrodek Zamiejscowy w Jeleniej Górze, z 3 grudnia 2007 r., sygn. PD-I-415/145/07

Podatniczka prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą i jest zarejestrowana jako czynny płatnik VAT. Jej podstawowym przedmiotem działalności podanym we wpisie do ewidencji działalności gospodarczej jest pośrednictwo finansowe dotyczące zawierania z klientami umów o kredyt lub pożyczkę w imieniu i na zlecenie podmiotów finansowych.

Podatniczka udzieliła panu X pełnomocnictwa do jej reprezentowania, na podstawie aktu notarialnego. Pan X zamierza rozpocząć i ukończyć studia wyższe oraz kursy kwalifikacyjne z zakresu ekonomii, bankowości i finansów, wyceny i obrotu nieruchomościami oraz usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych i doradztwa podatkowego. W przyszłości, po uzyskaniu przez pana X odpowiednich kwalifikacji zawodowych oraz wymaganych prawem licencji i zezwoleń, podatniczka zamierza zatrudnić go na umowę o pracę.

Ukończenie przez pana X wyższych studiów (obecnie ma średnie wykształcenie ogólne) i kursów kwalifikacyjnych jest ściśle związane z osiąganiem przez podatniczkę w przyszłości przychodów z działalności gospodarczej. W związku z tym podatniczka zamierza w całości lub w części finansować mu opłaty za studia wyższe i kursy kwalifikacyjne. W przypadku uchylenia się pana X od podpisania umowy o pracę byłby on zobowiązany do zwrócenia podatniczce pełnej kwoty poniesionych przez nią wydatków na finansowanie jego studiów wyższych i kursów kwalifikacyjnych oraz wydatków związanych z obowiązkiem zapłaty podatku wraz z odsetkami.

Pytanie podatnika

Czy można uznać za koszt uzyskania przychodów wydatki poniesione przez podatnika prowadzącego działalność gospodarczą z tytułu opłat za studia wyższe i kursy kwalifikacyjne osoby, z którą nie zawarto umowy o pracę?

Stanowisko urzędu

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawa o PIT) kosztami uzyskania przychodów z poszczególnego źródła są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 tej ustawy.

Ustawa o PIT nie zawiera wykazu wydatków, które przesądzają o ich zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów. Przyjmuje się zatem, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów. Przy ustalaniu kosztów uzyskania przychodu każdy przypadek poza wyraźnie wskazanym w ustawie wymaga indywidualnej oceny pod kątem bezpośredniego związku z przychodami i racjonalnością działania dla osiągnięcia przychodu.

Przesłanką negatywną zaliczenia wydatku do kosztów uzyskania przychodów jest warunek, aby wydatek nie został ujęty w katalogu wydatków nieuznawanych w rozumieniu przepisów podatkowych za tego rodzaju koszt. Wydatki związane z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych, do których zalicza się wydatki na dokształcenie, nie są ujęte w katalogu zawartym w art. 23 ustawy o PIT. Nie stanowi to jednak wystarczającej przesłanki do obciążenia ich wartością kosztów uzyskania przychodów.

Dla uzyskania takiego uprawnienia konieczne jest również zaistnienie związku przyczynowego między poniesionym wydatkiem a celem, jakim jest osiągnięcie przychodu lub zamiar osiągnięcia przychodu. Należy jednak nadmienić, że na osobie, która osiąga przychody z działalności gospodarczej, spoczywa ciężar wykazania związku przyczynowego pomiędzy ponoszonymi wydatkami a przychodami osiąganymi z tej działalności, oraz że ich poniesienie ma wpływ na wysokość osiągniętych przychodów.

Wykazanie takiego związku jest warunkiem koniecznym dla uznania wydatku za koszt uzyskania przychodu. Z przedstawionego przez podatniczkę stanu faktycznego wynika, że obecnie prowadzi działalność gospodarczą w dziedzinie pośrednictwa finansowego i rozważa możliwość zatrudnienia w przyszłości pana X. W związku z tym podatniczka chce sfinansować opłaty za jego dokształcanie, tj. za studia wyższe i kursy kwalifikacyjne.

Kształcenie w szkole wyższej jest inwestowaniem w siebie, a wydatek na ten cel jest wydatkiem o charakterze osobistym, który może ponosić każda osoba fizyczna, i to niezależnie od tego, czy prowadzi działalność gospodarczą, czy nie bądź czy jest zatrudniona na etacie, czy nie. Niemniej jednak tutejszy organ zauważa, że przepisy prawa nakładają na pracodawcę obowiązek ułatwienia podnoszenia kwalifikacji zawodowych tylko pracownikom zatrudnionym na podstawie umów o pracę.

Zgodnie z art. 22 § 1 kodeksu pracy przez nawiązanie stosunku pracy pracownik zobowiązuje się do wykonywania pracy określonego rodzaju na rzecz pracodawcy i pod jego kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez pracodawcę, a pracodawca - do zatrudniania pracownika za wynagrodzeniem. Natomiast z art. 22 § 12 wynika, że nie jest dopuszczalne zastąpienie umowy o pracę umową cywilnoprawną przy zachowaniu warunków wykonywania pracy określonych w § 1. Zatem obowiązek przedsiębiorcy ułatwienia podnoszenia kwalifikacji dotyczy tylko osób zatrudnionych u niego na umowę o pracę.

Ponadto, aby wydatki na podnoszenie kwalifikacji pracowniczych mogły stanowić koszt uzyskania przychodu pracodawcy, muszą mieć związek z zakresem obowiązków pracownika wynikającym ze stosunku pracy oraz z charakterem działalności podatnika. Zasada dotycząca ułatwienia pracownikom podnoszenia kwalifikacji zawodowych znalazła rozwinięcie w art. 103 kodeksu pracy, który stanowi, że pracodawca ułatwia pracownikom podnoszenie kwalifikacji zawodowych w zakresie i na warunkach ustalonych w drodze rozporządzenia przez Ministra Edukacji Narodowej oraz Ministra Pracy i Polityki Socjalnej.

Na podstawie powyższych delegacji ustawowych 12 października 1993 r. zostało wydane rozporządzenie w sprawie zasad i warunków podnoszenia kwalifikacji zawodowych i wykształcenia ogólnego dorosłych (Dz.U. nr 103, poz. 472 ze zm.). Zgodnie z § 1 ust. 1 tego rozporządzenia jego przepisy stosuje się do osób podnoszących kwalifikacje zawodowe i wykształcenie ogólne, zakładów pracy oraz organizatorów oświaty dorosłych prowadzących działalność w formach szkolnych i pozaszkolnych.

Rozporządzenie w oddzielnych rozdziałach normuje kształcenie w formach szkolnych (rozdział 2) oraz kształcenie, dokształcanie i doskonalenie w formach pozaszkolnych (rozdział 3). Podnoszenie kwalifikacji zawodowych i wykształcenia ogólnego w formach szkolnych i pozaszkolnych może być realizowane na podstawie skierowania zakładu pracy lub bez takiego skierowania. Natomiast § 4 i § 5 dają możliwość udzielania pomocy pracownikom, którzy podnoszą kwalifikacje zawodowe. M.in. pracodawca może pokryć opłaty za naukę pobierane przez szkołę, koszty dojazdu czy zakupu podręczników.

Pracodawca nie ma natomiast takiego obowiązku wobec zatrudnianych na podstawie umowy o pracę nakładczą. W takim wypadku mają zastosowanie przepisy prawa pracy w zakresie określonym w rozporządzeniu Rady Ministrów z 31 grudnia 1975 r. w sprawie uprawnień pracowniczych osób wykonujących pracę nakładczą (Dz.U. nr 3, poz. 19 ze zm.). Rozporządzenie to nie przewiduje obowiązku polegającego na ułatwieniu pracownikom zatrudnionym na podstawie umowy o pracę nakładczą podnoszenia kwalifikacji zawodowych.

A zatem wydatki pracodawcy zatrudniającego osobę na podstawie umowy o pracę nakładczą na jej kształcenie zawodowe nie mogą być uznawane za koszty uzyskania przychodów. Biorąc powyższe pod uwagę, tutejszy organ stwierdza, że wydatki poniesione na finansowanie studiów wyższych i kursów kwalifikacyjnych osobie, z którą nie podpisano umowy o pracę, nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów z działalności gospodarczej pracodawcy.



Treść artykułu dotyczy stanu prawnego obowiązującego w czasie opublikowania go w piśmie.
Poradnik Małej Firmy
WYBRANY NUMER: 23-24/2007
DATA WYDANIA: 2007-12-24

Interpretacje podatkowe

Nie stanowi kosztu dokształcanie osoby, która nie ma umowy o pracę
Tylko dokumenty papierowe mogą stanowić podstawę zapisu w księdze
Odliczenie VAT z tytułu naprawy powypadkowej leasingowanego samochodu

Pracodawca i pracownik

Jakie obowiązki ma pracodawca wobec telepracownika
Czym charakteryzuje się umowa o pracę na zastępstwo

Aktualności

Aktualności

Podatki i opłaty

Usługi o charakterze ciągłym
Dostawa gruntu z niedokończonym budynkiem a możliwość zastosowania zwolnienia z VAT
Czy do dostawy gruntu z niedokończonym budynkiem można zastosować zwolnienie od VAT? Kiedy powstaje obowiązek podatkowy z tytułu takiej dostawy? Z chwilą gdy zaczęła obowiązywać obecna ustawa o podatku od towarów i usług (dalej: ustawa o VAT), czyli od 1
Wewnątrzwspólnotowa dostawa i możliwość zastosowania preferencyjnej stawki VAT
Faktura wystawiana przez agenta

Umowy i inne zobowiązania

Przekształcenie spółki cywilnej w komandytową a forma prowadzonej księgowości
Hotelarz    Rynek Turystyczny     Restauracja    Polski Jubiler
Wydawnictwo TRENDY | Polskie Wydawnictwa Specjalistyczne ProMedia



Zapoznaj się z naszym portalem pisma branżowego Restauracja