zamknij to okno
Portale internetowe Wydawcnictwa Trendy sp. z o.o. korzystają z ciasteczek COOKIES w celu poprawnego działania statystyk GOOGLE oraz BIZON MEDIA dostarczających reklamy. Jeśli nie zgadzają się Państwo na zostawianie ciasteczek przez GOOGLE ANALYTICS prosimy o wyłączenie obsługi ciasteczek w konfiguracji Państwa przeglądarki stron internetowych i dalszą wizytę na stronie.

MENU   START WYDAWCA REDAKCJA ARCHIWUM  
Szukaj

WYSZUKIWARKA



BAZY PRAWA
PRAWO KRAJOWE
PRAWO UE

Przychody biura rachunkowego a VAT

Marek Piotrowski
prawnik,
doradca podatkowy

W związku ze zmianami w ustawach o podatkach dochodowych, w zakresie ustalania momentu pojawiły się następujące wątpliwości: Czy VAT wykazany na fakturach za wykonanie usług księgowych i rachunkowych oraz doradczych - prowadzenie kpir i ksiąg rachunkowych, sporządzanie deklaracji podatkowych, należy ujmować w rejestrach VAT i rozliczać w terminie płatności, czy w innym terminie? Czy wymienione usługi można zakwalifikować jako świadczenie stałej obsługi biurowej i prawnej w oparciu o zawarte umowy?


Wprowadzona ustawą z 16 listopada 2006 r. zmiana ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawa o PIT) regulacją wyrażoną art. 14 ust. 1c wskazuje na odmienny od dotychczas przyjętego sposób ustalania daty uzyskania przychodu z tytułu określonego art. 10 ust. 1 pkt 3, tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej.

Zgodnie z tą normą (z zastrzeżeniem regulacji art. 14 ust. 1e, 1h i 1i) za datę uzyskania przychodu z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej uważa się dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi, nie późniejszy jednak niż dzień wystawienia faktury lub uregulowania należności.

Należy podkreślić, iż stosownie do art. 14 ust. 1 ustalona została zasada, w myśl której za przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej uznaje się kwoty należne, chociażby nie zostały faktycznie uzyskane.

Tym samym odnosząc się do wykonywania usług polegających na sporządzaniu deklaracji podatkowych, a także do usługowego prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów oraz ksiąg rachunkowych, za datę powstania przychodu z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej w obecnym stanie prawnym należy uznać dzień wykonania usługi, nie późniejszy jednak niż dzień wystawienia faktury lub uregulowania należności.

WAŻNE
Niemniej należy także przywołać art. 14 ust. 1e wskazujący na zasadę ustalania daty uzyskania przychodu z tytułu usług rozliczanych w okresach rozliczeniowych. Otóż zgodnie z tą normą, jeżeli strony ustalą, że usługa jest rozliczana w okresach rozliczeniowych, za datę powstania przychodu uznaje się ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego w umowie lub na wystawionej fakturze, nie rzadziej niż raz w roku.

Zatem dla ustalania wartości przychodu oraz daty jego osiągnięcia podatnik powinien stosować wyżej powołane regulacje ustawy o PIT. Należy także podkreślić, iż analogiczne regulacje w omawianej kwestii przewiduje art. 12 ust. 3a i 3c ustawy o CIT.

Odnosząc się do problematyki ujmowania w rejestrach VAT oraz rozliczania usług rachunkowych i doradczych polegających na prowadzeniu księgi przychodów i rozchodów oraz ksiąg rachunkowych, a także sporządzania deklaracji rozliczeniowych, trzeba powołać art. 109 ust. 3 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, w myśl której podatnicy (z wyjątkiem wykonujących wyłącznie czynności zwolnione z podatku na podstawie art. 43 i 82 ust. 3 oraz zwolnionych z podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 ) są obowiązani prowadzić ewidencję zawierającą: kwoty określone w art. 90, dane niezbędne do określenia przedmiotu i podstawy opodatkowania, wysokość podatku należnego, kwoty podatku naliczonego obniżające kwotę podatku należnego oraz kwotę podatku podlegającą wpłacie do urzędu skarbowego lub zwrotowi z tego urzędu, a także inne dane służące do prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowej, w przypadkach zaś podanych w art. 120 ust. 15, art. 125, 134, 138 - dane określone tymi przepisami niezbędne do prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowej.

Zatem przytoczona norma wskazuje na zakres obowiązku prowadzenia ewidencji na potrzeby rozliczenia z tytułu VAT, ustalając zarazem, że prowadzona zgodnie z art. 109 ust. 3 ewidencja stanowi podstawę do prawidłowego sporządzenia deklaracji rozliczeniowej, stosownie do treści art. 99.

Odpowiednio, w myśl art. 99 ust. 1 podatnicy (w rozumieniu art. 15) są obowiązani składać deklaracje rozliczeniowe za okresy miesięczne w terminie do 25 dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu (z zastrzeżeniem regulacji wyrażonych art. 99 ust. 2-10 oraz art. 133). Z kolei przepisy art. 99 ust. 2 i 3 wskazują na sytuacje, w których właściwy dla podatnika jest kwartalny okres rozliczeniowy.

WARTO WIEDZIEĆ
Podstawą sporządzenia deklaracji rozliczeniowej jest prowadzona przez podatnika ewidencja, z której powinny wynikać wartości wymagane art. 109 ust. 3 ustawy o VAT. Konieczne jest więc objęcie prowadzoną przez podatnika ewidencją wymaganych art. 109 ust. 3 danych i kwot, w stosunku do których w rozliczanym okresie powstał obowiązek podatkowy, ponieważ to te wartości powinny zostać wykazane na sporządzonej przez podatnika deklaracji.

Ogólną zasadą wynikającą z art. 19 ust. 1 ustawy o VAT jest, że obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi (z zastrzeżeniem art. 19 ust. 2-21, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1).

Jednocześnie art. 19 ust. 4 stanowi, iż jeżeli dostawa towaru lub wykonanie usługi powinny być potwierdzone fakturą, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż w 7. dniu, licząc od dnia wydania towaru lub wykonania usługi. Niemniej od powołanych tu reguł obowiązujące przepisy przewidują wyjątki.

Odpowiednio, zgodnie z art. 19 ust. 13 pkt 4 obowiązek podatkowy w przypadku świadczenia usług stałej obsługi prawnej i biurowej powstaje z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż z upływem terminu płatności określonego w umowie lub na fakturze.

WARTO WIEDZIEĆ
Określony art. 19 ust. 13 pkt 4 szczególny moment powstania obowiązku podatkowego znajduje zastosowanie do usług obsługi prawnej oraz biurowej, ale jedynie tych, które mają charakter stały. Niemniej w mojej ocenie powołana norma (art. 19 ust. 13 pkt 4) nie znajduje zastosowania w omawianym przypadku, odnosi się bowiem do świadczenia usług stałej pomocy prawnej i biurowej.

Zastosowanie powyższej regulacji jest uzasadnione w stosunku do usług klasyfikowanych zgodnie z obowiązującym dla celów VAT do 31 grudnia 2007 r. rozporządzeniem Rady Ministrów z 18 marca 1997 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) jako 74.11.1 - usługi prawnicze lub 74.83.1 - usługi sekretarskie i biurowe (wśród których PKWiU 74.83.15 stanowią usługi obsługi biurowej pozostałe), nie zaś 74.12.1 - usługi w zakresie rachunkowości i kontroli ksiąg.

Tym samym zasadny wydaje się wniosek, że usługi klasyfikowane jako rachunkowo-księgowe podlegają rygorowi powstania obowiązku podatkowego zgodnie z art. 19 ust. 1, a w przypadku, w którym podatnik winien wystawić fakturę potwierdzająca wykonanie usługi, stosownie do art. 19 ust. 4.

Opinię taką podzielił także Urząd Skarbowy Kraków Podgórze, który publikowanym postanowieniem w sprawie interpretacji prawa podatkowego z 30 czerwca 2006 r. (sygn. PP/443/177/04) stwierdził "(É) usługi rachunkowo-księgowe nie mieszczą się w pojęciu usługi stałej obsługi prawnej i biurowej, a więc w przypadku ich świadczenia obowiązek podatkowy powstaje na zasadach ogólnych określonych w przepisie art. 19 ust. 4 (É)".

WAŻNE
Nadto odnosząc się do problematyki identyfikowania przedmiotowej usługi jako świadczenia stałej obsługi prawnej i biurowej w oparciu o zawarte umowy, należy powołać art. 8 ust. 3, zgodnie z którym usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych.

W efekcie identyfikacja usługi powinna być dokonana w oparciu o zasady metodyczne właściwe dla zaliczania określonej usługi do symbolu PKWiU, przy czym podkreślenia wymaga to, iż ciężar dokonania właściwej klasyfikacji usługi spoczywa na podatniku, ponieważ to on ma wszystkie informacje pozwalające na właściwe zaklasyfikowanie świadczonej usługi. Niemniej w razie wątpliwości co do identyfikacji usługi na podstawie PKWiU podatnik może zwrócić się do Ośrodka Standardów Klasyfikacyjnych Urzędu Statystycznego w Łodzi. l


Podstawa prawna
  • art. 19 ust. 1, 4, 13, art. 99, art. 109 ust. 3 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. nr 54, poz. 535 ze zm.)
  • art. 14 ust. 1c, 1e ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (j.t. Dz.U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 ze zm.)
  • art. 12 ust. 3a i 3c ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (j.t. Dz.U. z 2000 r. nr 54, poz. 654 ze zm.)
  • § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 6 kwietnia 2004 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz.U. z 2004 r. nr 89, poz. 844 ze zm.)

WAŻNE
Raz wybrane świadczenie nie może być zmienione Rolnik, który był równocześnie zatrudniony w ramach stosunku pracy, może wybrać, czy chce otrzymywać emeryturę z ZUS czy KRUS. Jeżeli jednak podejmie już taką decyzję, to nie może jej później zmienić i powrócić do drugiego systemu - stwierdził Sąd Najwyższy. Sprawa rozpatrywana przez Sąd Najwyższy dotyczyła Bolesława H., który miał 21 lat zatrudnienia jako pracownik i równocześnie 16 lat w gospodarstwie rolnym. Pan Bogdan H. zwrócił się do ZUS o przyznanie emerytury.

Do wymaganego stażu pracy (25 lat) brakowało mu czterech lat, ale ZUS uwzględnił mu pracę w gospodarstwie rolnym i przyznał emeryturę. Świadczenie to było jednak na tyle niskie, że ZUS musiał podwyższyć je do najniższej gwarantowanej kwoty. Gdy wnioskodawca zorientował się, że emerytura z ZUS jest taka niska, zwrócił się o przyznanie świadczenia do KRUS.

Po rozpatrzeniu wniosku Bolesława H. KRUS przyznała mu początkowo świadczenie, uzupełniając wymagane okresy ubezpieczenia rolniczego stażem zatrudnienia ubezpieczonego jako pracownika. Ostatecznie jednak odmówiła mu przyznania emerytury, uzasadniając, że Bolesław H. posiada już prawo do świadczenia z ZUS. Argumentację KRUS podzieliły również sądy I i II instancji.

Kiedy sprawa trafiła do Sądu Najwyższego, Bolesław H. zarzucił wyrokom sądu okręgowego i sądu apelacyjnego naruszenie art. 2 konstytucji, a także to, że przepisy nie mogą zabraniać mu prawa wyboru korzystniejszego dla niego świadczenia. Po rozpatrzeniu sprawy Sąd Najwyższy stwierdził jednak, że w przedmiotowej sprawie nie może być mowy o naruszeniu przepisów.

Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie, Sąd Najwyższy zaznaczył, iż w przypadku, gdy w grę wchodzą okresy ubezpieczenia rolniczego i pracowniczego, które do uzyskania świadczenia muszą być nawzajem uzupełniane, ubezpieczony ma prawo wyboru, czy chce otrzymywać emeryturę z ZUS, czy z KRUS. Jeżeli jednak dokona już takiego wyboru, to nie będzie go mógł następnie zmienić i powrócić do drugiego systemu.

Zdaniem Sądu Najwyższego to rozwiązanie jest oparte na swobodnej woli ubezpieczonego, nie można więc zarzucić mu niekonstytucyjności (wyrok SN z 8 maja 2007 r., sygn. akt II UK 164/06). Mariusz Krawczyk

Treść artykułu dotyczy stanu prawnego obowiązującego w czasie opublikowania go w piśmie.
Fiskus
WYBRANY NUMER: 9-10/2007
DATA WYDANIA: 0000-00-00

Komentarze

Mniejsze dochody z akcyzy do budżetu

Aktualności

Współodpowiedzialność za długi małżonków takűe przy rozdzielności majątkowej
Syndyk tylko z licencją
Wyższe kary za wykroczenia
E-deklaracje na podatek transportowy

VAT

Przychody biura rachunkowego a VAT
Dostawa towarów przez organy egzekucyjne
Europejskie regulacje VAT ignorują rozwój mediów cyfrowych

PIT

Bilansowe i podatkowe rozliczanie przychodów i kosztów w czasie
Dochody z tytułu udziału w zyskach związanych z likwidacją spółek kapitałowych

Opinie

Uprawnienia wywiadu skarbowego a ochrona konstytucyjnych praw jednostki

Procedury

Wstrzymanie wykonania decyzji w postępowaniu kasacyjnym przed NSA (cz. 2)
Kilka słów o mediacji w podatkach
Jak się poskarżyć na opieszały sąd i uzyskać odszkodowanie od Skarbu Państwa
Proces karnoskarbowy bez udziału sprawcy

Przestępstwa gospodarcze

Przestępstwo przekupstwa menedżerskiego - art. 296a k.k. (cz. 2)

Egzamin na doradcę podatkowego

Ordynacja podatkowa

Autorytety o...

Jedna "europejska" podstawa opodatkowania - projekt CCCTB

Sukcesja podatkowa

Prawa i obowiązki następców prawnych
Hotelarz    Rynek Turystyczny     Restauracja    Polski Jubiler
Wydawnictwo TRENDY | Polskie Wydawnictwa Specjalistyczne ProMedia



Zapoznaj się z naszym portalem pisma branżowego Restauracja