zamknij to okno
Portale internetowe Wydawcnictwa Trendy sp. z o.o. korzystają z ciasteczek COOKIES w celu poprawnego działania statystyk GOOGLE oraz BIZON MEDIA dostarczających reklamy. Jeśli nie zgadzają się Państwo na zostawianie ciasteczek przez GOOGLE ANALYTICS prosimy o wyłączenie obsługi ciasteczek w konfiguracji Państwa przeglądarki stron internetowych i dalszą wizytę na stronie.

MENU   START WYDAWCA REDAKCJA ARCHIWUM  
Szukaj

WYSZUKIWARKA



BAZY PRAWA
PRAWO KRAJOWE
PRAWO UE

Wycena produkcji w toku przy działalności budowlanej

Wycena produkcji w toku przy działalności budowlanej
W wyniku kontroli przeprowadzonej w firmie budowlanej zakwestionowano fakt nieustalenia produkcji w toku na koniec roku podatkowego na jednej z prowadzonych budów. Umowa o wykonanie zadania inwestycyjnego obejmowała wyłącznie usługi bez zaangażowania materiałów. Do wykonania robót zatrudniono podwykonawcę, który po wykonaniu pewnego etapu prac (również bez materiałów) wystawił fakturę. Wartość tych usług została zaliczona do kosztów uzyskania przychodów w księdze w grudniu danego roku. Faktura sprzedaży usług, powiększona o wartość kolejnych prac, została wystawiona po wykonaniu robót, zgodnie z umową, w następnym roku podatkowym. Kontrolujący uznali, iż wartość usług podwykonawcy powinna być stanem robót w toku w remanencie na koniec roku podatkowego. Nie może więc być uznana za koszty uzyskania przychodów na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ nie osiągnięto przychodów związanych z wydatkami poniesionymi w tym roku podatkowym. Proszę o wyjaśnienie tej sprawy.
Zdaniem autorki w przypadku poniesionych wydatków w postaci kosztów robocizny bezpośredniej bez zużytych materiałów podstawowych do produkcji nie ma obowiązku jej wyceny w wysokości tych kosztów przy prowadzeniu podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Podatnik ma tutaj prawo wyboru – nie wyceniać w ogóle bądź ustalić techniczny koszt wytworzenia produkcji w toku w wysokości robocizny bezpośredniej przy ustalaniu wysokości dochodu za dany rok podatkowy.
Z pytania wynika, iż faktura za usługę budowlaną została wpisana w kol. 14 podatkowej księgi przychodów i rozchodów, natomiast – zdaniem kontrolerów – przy ustalaniu dochodu na koniec roku podatkowego należało o jej wartość zmniejszyć koszty uzyskania przychodów jako techniczny koszt wytworzenia produkcji w toku. W następnym roku podatkowym będzie ona stanem produkcji w toku na początek roku podatkowego, a po osiągnięciu przychodów dotyczących poniesionych wydatków stanie się kosztem uzyskania przychodów następnego roku.
Tymczasem, zgodnie z § 29 ust. 3 rozporządzenia Ministra Finansów z 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz.U. Nr 152, poz. 1475), przy działalności usługowej i budowlanej produkcję niezakończoną wycenia się według kosztów wytworzenia, z tym że nie może to być wartość niższa od kosztów materiałów bezpośrednich zużytych do produkcji niezakończonej. Skoro faktura za wykonanie robót obejmowała wyłącznie robociznę, w myśl powołanego przepisu rozporządzenia podatnik mógł, lecz nie musiał, ustalić produkcję w toku w wysokości tych robót, bowiem nie nastąpiło tutaj zużycie materiałów bezpośrednich, a takie minimum produkcji w toku jest wymagane przez ustawodawcę. Rozporządzenie w sprawie prowadzenia księgi przychodów i rozchodów określa sposób wyceny produkcji w toku, o której wysokość zmniejszane są koszty uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dlatego też stanowisko kontrolujących, iż zarachowane w koszty uzyskania przychodów koszty usług obcych nie stanowią kosztów uzyskania danego roku z powodu braku przychodów związanych z poniesionymi wydatkami w tym roku, jest całkowicie nieuzasadnione. Ustawodawca bowiem w art. 22 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (j.t. Dz.U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) definiuje koszty uzyskania przychodów z poszczególnego źródła jako wszelkie koszty poniesione w celu uzyskania przychodów, z wyjątkiem wymienionych w art. 23. Należy tutaj podkreślić, iż chodzi, po pierwsze, o koszty z danego źródła, a takim źródłem kosztów jest działalność gospodarcza, a po drugie – o koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, a nie związane z przychodami już osiągniętymi.
Urszula Majewska
Autorka jest doradcą podatkowym, właścicielką biura rachunkowego
PODSTAWA PRAWNA
§ 29 ust. 3 rozporządzenia Ministra Finansów z 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz.U. Nr 152, poz. 1475); art. 22 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (j.t. Dz.U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.).

Treść artykułu dotyczy stanu prawnego obowiązującego w czasie opublikowania go w piśmie.
S2pXSLTransformator::missingFileError :: Plik z szablonem XSL /htdocs/e-podatnik.pl/epodatnik/xml/spisy_tresci_czasopism/doradca_podatnika/633.xml NIE ISTNIEJE !!!
Hotelarz    Rynek Turystyczny     Restauracja    Polski Jubiler
Wydawnictwo TRENDY | Polskie Wydawnictwa Specjalistyczne ProMedia



Zapoznaj się z naszym portalem pisma branżowego Rynek Turystyczny